1 - أيا مردم راستى خون و مال شما بر شما حرام است ( يعنى حرام است مسلمان خون برادرِ مسلمانِ خود را بريزد و يا مالِ او را ببرد ) تا پروردگارِ خود را ملاقات كنيد ( يعنى تا بميرد و يا آنكه تا در قيامت به خدا برسيد ) چون حرمت اين روز شما و چون حرمت اين ماه شما ، حرمت مال ديگران و حرمت قتل نفس در آيات بسيارى از قرآن مجيد انشاء و تبليغ شده است مانند ( 29 سوره نساء ) : « أيا آن كسانى كه ايمان آورديد و گرويديد اموال خود را در ميان خود به مفت و بيهوده مخوريد جز اينكه به وسيلهء تجارت مقرون به رضايت از شماها باشد » - و در حرمت قتل نفس مانند . ( 33 سوره اسراء ) : « و مكشيد نفسى را كه خدا محترم ساخته و يا اينكه قتل او را حرام كرده است مگر به حق و طبق قانونِ الهى » ( مانند مورد قصاص و مجازات و كيفرِ برخى گناهان بزرگ كه در كتاب آيات مندرج است ) . 2 - به هر كه امانتى سپرده است آن را بدان كه به وى سپرده بپردازد . ( 283 سوره بقره ) : « و بايد بپردازد آنكه به دو سپرده شده ، سپردهء پيش خود را » . 3 - راستى هر مقدار از ربا ملغى شده است ولى شماها سرمايهء خود را داريد و بستانكاريد نه ستم كنيد و نه ستم شويد ، خدا فرمان داده كه راستش ربا نبايد باشد و راستى رباى عباس بن عبد المطلب هم ملغى است . قرآن در اين باره فرمايد ( 228 سوره بقره ) : « أيا كسانى كه گرويديد از خدا بترسيد و آنچه از ربا مانده وانهيد و نگيريد اگر شما مؤمن هستيد ( 279 ) و اگر نكنيد از طرف خدا و رسولش اعلان جنگ داريد و اگر توبه كنيد تنخواه و سرمايهء خود را داريد ، نه ستم كنيد و نه ستم كشيد » . 4 - أيا مردم به راستى ( 37 سوره توبه ) : « نسيء ( پس انداختن حج از ذى حجه ) فزودن بر كفر است » كفار بدان گمراه مىشوند ، يك سال حلالش